Σημείωση: Το άρθρο αφορά τη ρύθμιση για τα έτη 2022 και 2023. Για το τι ισχύει σήμερα στη μίσθωσή σας, δείτε το μισθωτήριο καταστήματος ή επικοινωνήστε μαζί μας.
Με το άρθρο 121 του ν. 4926/2022 θεσπίστηκε ανώτατο όριο αναπροσαρμογής του μισθώματος, σε ποσοστό 3%, για τις εμπορικές και επαγγελματικές μισθώσεις ακινήτων για το 2022, δηλαδή από 1η Ιανουαρίου έως 31η Δεκεμβρίου 2022, με τις εξαιρέσεις που προβλέπονται.
Με το άρθρο 96 του ν. 5007/2022 το ίδιο πλαφόν επαναλήφθηκε για το 2023. Σύμφωνα με την παράγραφο 1, από 1η Ιανουαρίου έως 31η Δεκεμβρίου 2023 επιτρέπεται αναπροσαρμογή του μισθώματος έως 3% επί του μισθώματος του 2022.
Σε ποιες μισθώσεις εφαρμόζεται
Στις εμπορικές και επαγγελματικές μισθώσεις του π.δ. 34/1995, δηλαδή σε μισθώσεις για εμπορικές πράξεις ή άσκηση επαγγέλματος, εκπαιδευτήρια και παιδικούς σταθμούς, κλινικές και νοσηλευτικά ιδρύματα, απαραίτητους βοηθητικούς χώρους, φαρμακεία και φαρμακαποθήκες και οίκους ευγηρίας. Υπάγονται επίσης οι μισθώσεις για δικηγορικά γραφεία, ιατρεία, οδοντιατρεία, γραφεία μηχανικών, συμβολαιογραφεία, γραφεία δικαστικών επιμελητών, κτηνιατρεία, λογιστικά γραφεία, γραφεία άμισθων υποθηκοφυλακείων και αναγνωρισμένα φιλανθρωπικά ιδρύματα, καθώς και οι μισθώσεις χώρων για τη διάθεση υγρών καυσίμων στο κοινό.
Εξαιρέσεις
Η ρύθμιση δεν εφαρμόζεται όταν εκμισθωτής είναι (άρθρο 96 παρ. 2 ν. 5007/2022): Ανώνυμη Εταιρεία Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας, εταιρείες που ανήκουν κατά πλειοψηφία σε Οργανισμούς Εναλλακτικών Επενδύσεων υπό τις προϋποθέσεις του νόμου, επιχείρηση εκμετάλλευσης εμπορικού κέντρου με συνολική επιφάνεια τουλάχιστον 15.000 τ.μ., ή εταιρείες στις οποίες το Δημόσιο συμμετέχει κατά 100% και οι θυγατρικές τους.
Ο στόχος και οι αντιδράσεις
Στόχος ήταν να αποφευχθούν μεγάλες αυτόματες αυξήσεις σε μισθωτήρια που συνδέουν την αναπροσαρμογή με τον πληθωρισμό. Η ρύθμιση προκάλεσε τη δυσαρέσκεια των εκμισθωτών, με την ΠΟΜΙΔΑ να την χαρακτηρίζει άδικη για τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.
Κατά την ΠΟΜΙΔΑ, ο εκμισθωτής θα μπορούσε να ζητήσει δικαστικά τη μη εφαρμογή της ρύθμισης αν το μίσθωμα είχε μείνει για χρόνια αμετάβλητο, ενώ μεγαλύτερη αύξηση θα μπορούσε να συμφωνηθεί όταν είχε οριστεί χαμηλό αρχικό μίσθωμα για μικρό διάστημα ή όταν η μίσθωση είχε λήξει και επαναδιαπραγματευόταν. Το πλαφόν ίσχυε όποιος κι αν ήταν ο τρόπος αύξησης: τιμαριθμική ρήτρα, ποσοστιαία ρήτρα ή συμφωνία σε ευρώ. Για να είναι δεσμευτική μια συμφωνία για αύξηση πάνω από 3%, κατά την ΠΟΜΙΔΑ έπρεπε να είναι έγγραφη, μεταγενέστερη του νόμου και να αναφέρει ρητά ότι τα μέρη γνωρίζουν τον περιορισμό.